Gebruikerslogin

Wat houdt de aanpak van een holebi-vriendelijke school in?

We hebben al gezien dat een school zowel een pedagogische- als een maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft. Als we dit concreet op de holebi-thematiek betrekken, betekent dit dus dat scholen holebi-jongeren kunnen helpen om hun homoseksualiteit te aanvaarden en om een positief zelfbeeld op te bouwen. Ook kunnen de heteroleerlingen op school rekenen op correcte informatie over homoseksualiteit. Zo kan de school ervoor zorgen, dat de vele vooroordelen rond homoseksualiteit bij een groep heteroleerlingen verdwijnt. Het gehele schoolteam moet in dezelfde richting werken. We spreken van de term ‘whole school policy’ kortom om een holebi-vriendelijk schoolklimaat te creëren moeten zowel de leerkrachten als de directie aan hetzelfde zeil trekken.

  • Personeelsbeleid:

Zoals hierboven al gezegd, is het belangrijk dat alle leerkrachten uit dezelfde school aan hetzelfde zeil trekken. Daarom moet de school in zijn holebi-beleid ook een luik bevatten ten aanzien van de leerkrachten en directieleden. De leerkrachten dienen elkaar te ondersteunen en hun ervaringen i.v.m. de holebi-thematiek uit te wisselen. De directie dient voor een passend kader te zorgen. Ook moet er in het holebi-beleid rekening worden gehouden met holebi-leerkrachten. Zo moeten holebi-leerkrachten zich zonder negatieve gevolgen kunnen uiten. Niet alleen voor de holebi-leerlingen is er hulpverlening nodig, ook voor holebi-leerkrachten moet er hulpverlening worden voorzien, zolang er nog altijd discriminatie van de directie, collega’s, leerlingen en ouders te verwachten valt. Waar de directie niet wil helpen, zou een holebi-vriendelijke collega deze taak kunnen overnemen.

Roger, directeur:  ‘Ik vind het heel tof als ik hoor dat veel jongere leerkrachten in hun school er blijkbaar voor durven uitkomen dat ze holebi zijn. Helaas is zoiets voor mij onmogelijk. Binnen mijn inrichtende macht zou mijn homoseksualiteit helemaal niet bespreekbaar zijn. Dus leid ik maar een dubbelleven en blijven mijn relaties afspringen.’ ( Bron: www.klasse.be)

  • Schoolbeleid:

Voor de ondersteuning van een holibi-beleid op school moeten dezelfde maatregelingen genomen worden als m.b.t. anders acties, bijvoorbeeld tegen pesten. Een holebi-beleid moet kunnen rekenen op de steun van de overheid en van de instanties boven het schoolniveau, in de vorm van expliciete erkenning en opvolging door het beleid van de ondernomen acties. Zo wil men dat deze instanties intermediaire structuren op school toelaten en vergemakkelijken zodanig dat de school een operationele werkgroep kan vormen in een flexibel uurrooster voor leerkrachten en leerlingen en het beschikbaar maken van structurele mogelijkheden voor een begeleiding op maat.

In de eerste plaats is het belangrijk dat alle mensen die betrokken zijn met het schoolgebeuren, het eens zijn over het belang van een schoolbeleid over dit thema. Soms is dit moeilijk omdat veel van deze betrokkenen het niet als een  belangrijk thema zien. Het is de bedoeling dat al deze mensen strijden tegen de discriminatie en de evenwaardigheid van holebi’s als maatschappelijk en pedagogische noodzaak. In vele gevallen houdt dit in dat vooraf de aanwezige homofobie aangepakt wordt. Aansluitend daarop zullen ook de ouders overtuigd worden van de zin van een holebi-beleid. Werkgroepen ‘ouders van homoseksuele kinderen’ kunnen een bijdrage leveren.

Toch zijn er nog veel scholen die weinig of niets doen om de holebi-thematiek bespreekbaar te maken.

Veerle, studiemeester – opvoeder: ‘In mijn hele schoolcarrière heb ik nooit stilgestaan bij het thema ‘homoseksualiteit’ tot vorig jaar. Mijn zoon zat toen in het laatste jaar secundair. Terwijl al zijn klasgenoten met volle teugen van hun laatste jaar genoten, werd mijn zoon alsmaar stiller en meer teruggetrokken. Op een avond is het eruit gekomen. Dat hij eigenlijk al enkele jaren in de knoop lag met zichzelf omdat hij zich meer tot jongens dan tot meisjes aangetrokken voelde. Met niemand durfde hij erover praten zelfs niet met zijn beste vrienden. Ook in de lessen seksuele opvoeding en tijdens relatiedagen had hij gehoopt dat het thema aan bod zou komen. Maar neen. Ik vond dat zijn school tekort schoot. Maar navraag bij collega’s leerde dat er ook op mijn school met geen woord over homoseksualiteit gerept wordt. ‘We weten er zo weinig over, wat zullen de directie en de ouders zeggen’ tot zelfs ‘in een technische school komt dat toch niet voor’, waren de excuses om het er niet meer over te hebben. Nochtans is het nodig.’ ( Bron: www.klasse.be)