Wat je zeker en vast als leerkracht niet mag doen is om een coming–out af te dwingen. De leerling moet zelf kunnen beslissen wat ze wil. Ze weten wat ze voelen en zij alleen weten dus of ze er klaar voor zijn of niet. De leerkracht moet duidelijk maken dat de behandeling van het thema gebeurt ter wille van zijn algemene relevantie, niet omwille van specifieke situaties. Als een leerling zich aangespoord zou voelen om er voor uit te komen, mag de leerkracht dit niet verhinderen, maar moet erop toezien dat dit in een positieve sfeer gebeurt en moet zij of hij dit proces begeleiden.
Er moet voor gezorgd worden dat na zo’n coming-out in de klas, de persoonlijke opvang buiten de klas optimaal kan verlopen. De leerkracht moet oog hebben voor signalen van discriminatie. Als dit gebeurt moet hij de leerlingen erop wijzen dat ze verkeerd zijn. Dat ze respect moeten hebben.
- Maak homoseksualiteit op een positieve wijze bespreekbaar. Ken je eigen normen, principes en waarden (geen flauwe moppen over homo's). Leerkrachten die holebi's pesten, maken de weg vrij voor pestgedrag van medeleerlingen.
- Geef juiste informatie en bestrijd vooroordelen. Informeer je daarom voldoende: halve informatie bevestigt vaak vooroordelen. Als je het antwoord niet weet op een vraag, geef dat toe.
- Gebruik een taal die aansluit bij de leerlingen. Negeer eventueel schuttingstaal (janet, potter, nicht) niet. Het kan een aanleiding zijn voor een goed gesprek. Haal het onderwerp uit de taboesfeer.
- Erken de visie van leerlingen en neem ze ernstig. Maar probeer ze ook open te trekken en te verdiepen. Wat denken de leerlingen precies? Waarom? Hoe weten ze dat dat juist is? Denken ze dat alle mensen zo denken?
- Probeer een afwijzende houding om te buigen. Geef tegenwicht bij een homofobe sfeer in de groep, maak ruimte voor een holebi-standpunt. Nodig holebi's in de klas uit.
- Verschaf inzicht in de maatschappelijke oorzaken van een afwijzende houding en situeer de strijd van de holebi's voor gelijke rechten.
